Gündəliyin son günləri

O biri gündəliyim can çəkişir. Daha bir neçə gün öncə artıq ölüm ayağında olan gündəliyin olan-qalan materiallarını da siləndə bu ağlıma gəldi. Gündəliyin ölümü. Ancaq birdən, qəfil deyil, can verərək, yavaş-yavaş ölməsi.

Ölümün Rəngi

Martin Lüter King

Xristian İlahiləri: Necə Yazmalı

Bu yazımda İsəvilərin öz ibadətlərində istifadə etdikləri ilahilərə göz atmaq istəyirəm. İlahi isəvilikdə, İslamda olduğu kimi, dini məzmunlu musiqi və (ya) mahnı deməkdi və əsasən kilisə ibadətində və ya kilisədən kənarda İlahiyə ibadət etmək üçün qeyri-formal ortamlarda işlədilir. Bəri başdan deyim ki, ömrümdə bir dəfə də olsun ibadət üçün ilahi yazmamışam. Yəqin sizə qəribə gəlir: necə olur ki, heç ilahi yazmayıbsan, indi qalxıb necə ilahi yazmağı öyrədirsən? Cavabım belədi: əvvəla İlahi yazmasam da özüm ilahi potensialı olan şeirlər yazıram – gündəliyimi daimi izləyənlərdənsinizsə onda nədən yazdığımı bilirsiniz. İkincisi, ilahilər oxuyan və bu haqda az-çox öyrənmiş birisi kimi belə düşünürəm ki, ilahi haqda təcrübəmi və düşüncələrimi bölüşmək üçün mütləq ilahi yazmağa ehtiyac yoxdu. Indi keçək əsas məsələyə.

nəsnə vurğunluğu

Nəhayət ki, bilgisayarım düzəldi. Daha doğrusu, düzəltdilər. İki həftə bilgi saymağa bilgisayar olmadığına görə necə deyərlər əlim hər yerdən üzülmüşdü. Düzdü, dostların kompüterləri bilgi və başqa şeylər saymağa fürsət verirdi, ancaq bu adamın öz bilgisayarı kimi bir şey deyil.

Bu arada başqa məsələlər barədə bir qərara varmalı oldum. Azeribloqun işi məni qane etmədiyinə görə, ordakı bloqumu bağladım. İndi artıq sadəcə bu gündəliyim var, odur ki, burada həm inanc, həm də başqa mövzularda yazılar görəcəksiniz.

bap-balaca yeniliklər

Son günlər iki qara xəbər biri-birinə qarışıb. Birincisi budur ki, azəribloq-da yenə də problem var və sayt çalışmır. Ona görə də o biri bloquma girəmmirəm. İkincisi də budur ki, keçən həftə kompüterimdə virus tapılıb və kompüteri “müalicəyə” göndərdiyimə görə, indi özüm kompütersizəm. Ona görə də gündəliyə heç nə yaza bilmirəm. Daha bir neçə gün belə keçməlidi.

Yazının Yozumu: yanaşım başlanışı

Müqəddəs kitabı yozmaq və ya şərh etməyi bacarmaq zahirdən asan görünsə də daxildən çətin və dərinə gedildikdə alışqanlıq, öyrənmək istəyən bir işdi. Bu elənişi (eləmək –eləniş = fəaliyyət) öyrənmək üçün iki ana anlayışa göz ataq. Bunun biri içdən başlanış, digəri isə çöldən başlanışdı. Hər ikisi bir arada Müqəddəs Kitaba yanaşmağımızın hardan və necə başlandığını anladır. Gəlin bu başlanğıca yanaşım başlanışı deyək. Yanaşım başlanışında önəmli olan Müqəddəs Kitabı anlamaq üçün ona hansı baxış bucağından ilk addımı atacağımızıdı.

Gəliş: insanın vəhyləşməsi, vəhyin insaniləşməsi

Bu günlərdə kilisələr dünyanın dörd bir yanında İsa Məsihin, yəni Tanrı Oğlunun və Tanrının gəlişini (Advent) qeyd edirlər. Təxminən son iki həftədir ki, mən də istər-istəməz bayram əhval ruhiyyəsinə köklənirəm. İsa Məsihin doğuluşu Tanrı Sözünün insaniləşməsi, bəşəriləşməsi və doğulub bizim aramızda yaşamasını anladır. Bu, İsa Məsihin birinci gəlişidi. Ölümündən və Dirilişindən sonra Tanrı Sözü bizlərə söz verib ki, bir daha dönəcək və o sözdə də özünü bizə verib. Ancaq Ruhi – Rəvan hər zaman onu bizim içimizə sindirir və İsa Məsih davamlı olaraq bizimlədir. Küçədə sizə uzanan dilənçi ovucunda, kasıbın qətiyyətsiz yerişində, fahişənin saxta və faciə dolu təbəssümündə İsa Məsihin Surətini görsəniz, qorxmayın. Günahkarlarla yeyib-içən, onların evinə gedib onlara ümid verən, xəstələrə şəfa verib onları ayağa qaldıran, kasıb-kusubu yedirib-doyuran İsa Məsih sizə hər halda gözəl saraylardan, lap elə hündür kilisə qüllələrindən gülümsəməz.

Tanrı Gözləri

Göy üzü,

Tanrının gözləriylə dolub.

İşıldayır, sayrışır, göz vurur.

Hər yerdə, bir yerdə

O yerdə və

Heç yerdə

Onun gözləri.

Ədalət üçün tanıqlıq: başlanğıca dönüş - 4

Ədalətlə bağlı cızma-qırmızılarımızı bitirmək vaxtı gəldi. Bir-iki sözlə ədaləti öz axınına buraxalım. Ədalət üçün tanıqlıq sonsuz bir axıntı kimidi. Onun başlanğıcı və sonu yoxdu. Hər bir isəvi doğuluşundan ədalət üçün tanıqlıq etmək işini Tanrıdan əmanət alır və buna uyğun yaşamağa çalışmalıdı. Bu bir İlahi işidi və içimizdəki ədalət naləsi bunu ömrümüz boyu bizə xatırladır. Başqalarından ədalət istəyərik, başqalarının başqalarına qarşı ədalətsizliyinə qəzəblənərik. Bəzən ümidsizləşərik, bəzən bir yerdə, bir məkanda kiçik bir ədalət qığılcımı görəndə içimizə ümid dolar. Bütün bunlar bizə ədaləti xatırladar. Ancaq çox azımız ona diqqət yetirir, ədaləti düşünülmüş, ardıcıl yaşamağa can atdığımız prinsiplərə çevirir.